با نوازش کردن ترس کودک از تاریکی را بریزیم

 

  • ترتیب برنامه‎ای شبانگاهی (دادن خوراکی قبل از مسواک، مسواک، بوسیدن اعضای خانواده و گفتن شب به خیر به آن‎ها، همراهی کودک به اتاق خواب، نوازش، گفتن قصه، خواندن ترانه و بردن اسباب‎بازی مورد علاقه‎اش به بستر)، خواب را برای کودک راحت‎تر می‎کند.

ترس از تاریکی از حدود ۲ سالگی آغاز می‎شود و تا ۱۰ یا ۱۲ سالگی نیز ادامه می‎یابد. برای پرهیز از مشکل عدم استقلال کودکان در خواب، مکان خواب را باید پیش از مفهوم یافتن تاریکی برای آن‎ها، جدا ساخت.
در مورد کودکانی که قصد جداکردن آن‎ها را دارید، راهکارهای زیر پیشنهاد می‎گردد:
اتاق او را با تصاویر دلخواه، عکس خانوادگی، آذین‎بندی و امکاناتی چون تخت و کمد، جذاب‎تر کنید.
با اجرای برنامه‎ای شبانگاهی، خوابیدن را برایش خوشایند کنید.
اجازه دهید تفنگ یا خرس پشمالو و یا اسباب‎بازی مورد علاقه‎اش را با خود به بستر ببرد.
پس از قرار گرفتن در بستر، پیشانی و سرش را نوازش کنید و برایش قصه‎های خوب و آرامش‎بخش بگویید. برخی کودکان با صداهایی موزون چون صدای تیک‎تیک ساعت یا آهنگی ملایم، آرامش می‎یابند.
این کارها باعث می‎شود تا مرحله بین بیداری تا خوابیدن را راحت‎تر بگذراند.
برنامه شبانگاهی
سوال: فرزند ۵ ساله‎ام شب‎ها به سختی می‎خوابد. علت آن چیست و چگونه می‎توان این مشکل را حل کرد؟
یکی از علل اصلی نخوابیدن کودک در شب، زیاده‎روی در خواب روز است؛ پس برای خواب روز او برنامه‎ریزی کنید.
علل دیگری چون ترس از تاریکی یا ترس از تنهایی نیز می‎تواند او را در خوابیدن به موقع دچار مشکل کند و به‎دلیل ترس، می‎کوشد به بهانه‎های گوناگون، دیرتر به اتاق خود و بستر رود. برای مواجهه با این مشکل، به مسائل زیر توجه کنید:
زمان خواب شب را تعیین کنید؛ البته انعطاف‎پذیر باشید و در موارد استثنایی (بازگشت پدر از مسافرت یا محل کار، آمدن یکی از نزدیکان مورد علاقه کودک مانند عمو، دایی و …) اجازه دهید کمی بیشتر بیدار بماند.
ترتیب برنامه‎ای شبانگاهی (دادن خوراکی قبل از مسواک، مسواک، بوسیدن اعضای خانواده و گفتن شب به خیر به آن‎ها، همراهی کودک به اتاق خواب، نوازش، گفتن قصه، خواندن ترانه و بردن اسباب‎بازی مورد علاقه‎اش به بستر)، خواب را برای کودک راحت‎تر می‎کند.
از طولانی‎کردن و تکرار برنامه شبانگاهی بپرهیزید. می‎توانید در مدت حدود ۱۵ دقیقه، برنامه را اجرا کنید. برای پرهیز از طولانی‎شدن یا تکرار برنامه، ساعتی شماته‎دار (جیرجیرکی) را برای ۱۵ دقیقه کوک کنید و به فرزندتان بگویید که با بلندشدن صدای ساعت، برنامه شبانگاهی پایان می‎پذیرد.
هرگز از خواسته‎های کودک برای تکرار قصه یا ترانه و … پیروی نکنید؛ چون ممکن است این سناریو تا ساعت‎ها ادامه یابد.
در صورت خروج از بستر و حضور در اتاق شما، کودک را به اتاقش برگردانید و با قاطعیت از او بخواهید که بخوابد. در صورت گریه، به گریه‎هایش توجه نکنید، مگر این‎که مطمئن شوید مشکلی دارد.
در صورت استمرار گریه کودک تا ۱۵ الی ۲۰ دقیقه، به اتاق او بروید و دوباره با قاطعیت و لحنی محکم از او بخواهید که بخوابد و اتاقش را ترک کنید.
اشتراک:


نظر خود را بیان کنید